yataklarına bahar gelmiş memleketimin

güneş doğurtmuş kendini ebesiz ve başlamış ısıtmaya coğrafyayı
tuzlu bir tat yorgan altındaki dudaklarımda şipil şipil terlemişim
küresel bir ısınma başlamış sap yatanların yataklarında
amanda sabah olmuş
yataklarına bahar gelmiş memleketimin
diye başlayan bir günde
gece aşık olduğun şehir yoktu sokaklarda ve de aşık olduğun kadın koynunda
koşmaya başladın durmamacasına
biryerlere geldin
tabanında günlerin yorgunluğu
yakamozun sarhoşluğu
ifadeli ve ifadesiz kelimelerle gardını aldın ve durdun
savrularak ve sallayarak açtın pandoranın kutusunu
aradığın yüzler
dokunduğun tenler
döktüğün yaşlar
ıslattığın yataklar savruldu geceye
ve sen yine koştun
eline yapışmış yaşanmışlıklarınla
soyundun ve duvarın içine girdin
evet becerdin bunu
giremediğin insanlara inatla katıydı ve kalındı

uzanıp baktığımızda bizi üşüten soğuk değil biz olurduk durmamacasına
.
.